«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ***
[ tell.a.vision7@hotmail.com ] [ T3LL4V1S10N@msn.com ]
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ *** [ tell.a.vision7@hotmail.com ] [ T3LL4V1S10N@msn.com ]
«Δεν παύουμε να αναζητούμε.»
«Στο τέλος της αναζήτησης φθάνουμε στην αρχή της.»
«Το τέλος του παιχνιδιού είναι και η αρχή του.»
'Ανθρωπος... 'Ισως το πιο μυστηριώδες ον στον πλανήτη.
'Ενα μυστήριο αναπάντητων ερωτημάτων.
Ποιοι είμαστε; Από πού ερχόμαστε;
Πού πάμε; Πώς ξέρουμε ό,τι νομίζουμε πως ξέρουμε;
Γιατί πιστεύουμε σε οτιδήποτε;
Αμέτρητα ερωτήματα που αναζητούν απάντηση.
Μια απάντηση που θα γεννήσει ένα άλλο ερώτημα.
Και η επόμενη απάντηση θα γεννήσει άλλο ερώτημα, κλπ.
Τελικά όμως, δεν είναι πάντα το ίδιο ερώτημα;
Και πάντα η ίδια απάντηση;
Η μπάλα είναι στρογγυλή. Ο αγώνας κρατάει 90 λεπτά.
Αυτό είναι σαφές. ΄Ολα τ΄άλλα είναι μόνο θεωρία.
Πάμε!
*** Τ Ρ Ε Ξ Ε Λ Ο Λ Α Τ Ρ Ε Ξ Ε ***
- Τι έγινε; Που είσαι; - Εσύ πού ήσουν;
- ΄Εφτασα πολύ αργά. - Μα είσαι πάντα συνεπής!
Μου έκλεψαν το μηχανάκι. Δεν έχει σημασία.
Τι έχεις; Δεν έφταιγα εγώ. Πήγα να πάρω τσιγάρα.
Ο τύπος ήταν πολύ γρήγορος.
Δε μπορούσα να κάνω τίποτα. Πήρα ταξί.
Με πήγε ανατολικά. Υπάρχει κι εκεί οδός Γκρούνβαλντ.
Το πρόσεξα πολύ αργά...
...γιατί ήμουν έξαλλη για το μηχανάκι.
΄Οταν έφτασα, είχες φύγει.
Δεν έχει πια σημασία. Είμαι χαμένος.
Βοήθησέ με, Λόλα! Δεν ξέρω τι να κάνω.
Δεν ήσουν εκεί και τα έκανα θάλασσα. Είμαι τόσο μαλάκας!
Ηρέμησε. Τι έγινε;
Πες μου απλώς τι έγινε.
Θα με σκοτώσει, θα πεθάνω.
Πάψε, με τρομάζεις! Σ΄έπιασαν;
΄Οχι, αλλά θα το προτιμούσα.
΄Ολα πήγαν καλά. Πήγαμε τ΄αμάξια εκεί, ήρθαν οι τύποι.
Πλήρωσαν και τελειώσαμε. Πανεύκολο.
Πέρασα τα σύνορα και μ΄άφησαν εκεί.
Μετά πήγα στον κύκλωπα. ΄Ολα ήταν στην ώρα τους.
Εκτός από σένα... Δεν ήσουν εκεί.
Δε βρήκα ούτε έναν θάλαμο για να καλέσω ταξί.
Περπάτησα ως το μετρό.
Στο τρένο έπεσε ένας αλήτης και μετά ήρθαν οι ελεγκτές.
Βγήκα έξω όπως πάντα. Παλιό αντανακλαστικό.
Η τσάντα!
Τι μαλάκας ερασιτέχνης! Τι ηλίθιος!
Αν είχες έρθει να με πάρεις, δεν θα μου είχε συμβεί.
΄Ημουν τόσο ταραγμένος. 'Ερχεσαι πάντα στην ώρα σου.
Τους τηλεφώνησες;
΄Ηταν πολύ αργά. Η τσάντα είχε χαθεί.
Την πήρε ο αλήτης με τις πλαστικές σακούλες!
Τώρα θα πετάει για Φλόριντα, Χαβάη, Καναδά...
..Χονγκ Κονγκ ή Βερμούδες.
- Και ο Ρόνι; - Θα με σκοτώσει.
- Πρέπει να του το πεις. - Ξέχασέ το!
Δεν θα με πιστέψει.
Κάποτε κράτησα μια κούτα τσιγάρα. Το κατάλαβε αμέσως.
Δεν πιστεύει κανέναν.
Το κόλπο με τις Μερσεντές ήταν ένα τεστ.
Για να δει αν μπορεί να μ΄εμπιστευτεί.
Πόσα λεφτά ήταν στην τσάντα;
Εκατό χιλιάδες.
- Εκατό χιλιάδες! Για δοκιμή! - Σκατά!
Δεν έχεις καμιά ιδέα! Πάντα το έλεγα:
«Κάποτε δεν θα ξέρεις τι να κάνεις.»
Ο έρωτας τα νικά όλα, είπες. Τώρα βρες 100.000 σε 20 λεπτά.
Ο Ρόνι είπε στις 12 στη δεξαμενή εδώ δίπλα. Σε 20 λεπτά!
Τρέξε να κρυφτείς, Μάνι. Γιατί όχι;
- Δεν ξεφεύγεις απ΄τον Ρόνι. - Θα έρθω μαζί σου.
΄Οταν έρθει ο Ρόνι σε 20 λεπτά, θα πεθάνω.
Ούτε εσύ μπορείς να μου βρεις 100.000!
Θα με καθαρίσει, θα γίνω 100.000 στάχτες...
που θα πέσουν στη Β. Θάλασσα και τέρμα ο Μάνι.
΄Ακου... Περίμενέ με. Θα σε βοηθήσω.
- Θα είμαι εκεί σε 20 λεπτά. - Θα πουλήσεις τα κολιέ σου;
Πού είσαι;
Σ΄έναν θάλαμο απέναντι από το μπαρ Σπιράλ.
Μείνε εκεί. Θα βρω μια λύση. Σε 20 λεπτά, εντάξει;
Θα μπω στο σούπερ μάρκετ και θα πάρω 100.000.
Εισπράτουν 200.000 τη μέρα. Θα΄χουν 100.000 ως τώρα.
Τρελάθηκες; Μην κουνηθείς! Περίμενε στον θάλαμο!
- Θα το ληστέψω. - Τρελάθηκες;
Μην κάνεις τίποτα, έρχομαι... Θα σκεφτώ κάτι.
Αν δεν κλέψω τα λεφτά, σε 20 λεπτά θα πεθάνω.
Περίμενε!... Θα βρω τα λεφτά!
Αν δεν είσαι εδώ στις 12, θα μπω μέσα.
Εντάξει! Ποιος;
Ο μπαμπάς!
Λόλα, πας για ψώνια; Πάρε μου σαμπουάν.
΄Ηξερα ότι έχεις ανερχόμενο Τοξότη.
Φυσικά, όσο το σκέφτομαι... Δεν ξέρω.
Είσαι και παντρεμένος.
Κοίτα μπροστά σου!
Αλήτισσα!
ΚΑΙ ΤΟΤΕ
Το βράδυ είναι χειρότερα. Ξυπνάω και δεν ξανακοιμάμαι.
Και φοβάμαι. Εγώ! Φοβάμαι το σκοτάδι!
Ποτέ δεν φοβόμουν το σκοτάδι. Ποτέ δεν φοβόμουν τίποτα.
Αλλά σκέφτομαι για μας...
Σκέφτομαι ότι θα συνεχιστεί έτσι...
Πως δεν θα τολμήσεις...
Κι αναρωτιέμαι τι κάνω εδώ.
Πόσο θα κρατήσει αυτό; Η μυστικότητα, τα ψέματα.
Θα γεράσω περιμένοντας έναν άντρα που δεν ζει μαζί μου;
Θέλεις ένα ποδήλατο;
50 μάρκα! Ολοκαίνουργιο!
ΚΑΙ ΤΟΤΕ
Το ξέρω! Δεν φταίω εγώ που είναι τόσα λεφτά!
Τι να κάνω με 500 μάρκα;
Η τηλεκάρτα σας!
Πρέπει να φύγω. Θα έρθει ο Μάγιερ.
Θα βρεθούμε αργότερα;
Μ΄αγαπάς;
- Γιατί με ρωτάς τώρα; - Μ΄αγαπάς;
Ναι, σ΄αγαπώ!
- Τότε πάρε μια απόφαση. - 'Οχι τώρα!
- Πρέπει ν΄αποφασίσεις. - Γιατί τώρα, εδώ, αμέσως;
Είμαι έγκυος.
Για δες! Η πριγκίπισσά μας! Λόλα, τι σπάνια έκπληξη!
- Γιατί τόση βιασύνη; - ΄Ανοιξέ μου.
Η δεσποινίς θέλει να δει τον μπαμπά της; Φυσικά.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ
Θέλεις να αποκτήσουμε παιδί;
Η κόρη σου;
Γιούτα Χάνσεν, από το διοικητικό συμβούλιο.
- Συγγνώμη, είναι επείγον. - Δεν πειράζει, έφευγα.
- Τι κάνεις εδώ; - Τι κάνετε εσείς οι δυο;
Τίποτα.
Αν σου πω ότι χρειάζομαι τη βοήθειά σου...
και πως μόνο εσύ μπορείς να με βοηθήσεις...
...θα με βοηθήσεις;
΄Εχεις τα χάλια σου... Τι έπαθες;
Δε μπορώ να σου εξηγήσω. Θα με βοηθήσεις;
Χρειάζομαι 100.000 μάρκα.
Τα χρειάζομαι μέσα σε 5 λεπτά, διαφορετικά...
...θα συμβεί κάτι τρομερό!
- Τι συμβαίνει εδώ σήμερα; - Σε παρακαλώ, βοήθησέ με!
- Δεν έχω 100.000! - Η ασφάλεια ζωής μου;
Δεν αξίζει 100.000.
Σε παρακαλώ, μπαμπά, δεν είναι αστείο!
- Είναι! Δεν σοβαρολογείς! - Διαφορετικά θα πεθάνει.
- Ο Μάνι! - Ποιος είναι ο Μάνι;
- Ο φίλος μου, επί ένα χρόνο! - Γιατί θα πεθάνει;
Δεν έχει σημασία!
΄Ελα μαζί μου.
- Θα με βοηθήσεις; - Πήγαινε σπίτι να ξαπλώσεις.
Και πες στη μητέρα σου ότι δεν θα ξανάρθω σπίτι ποτέ.
Σας αφήνω, θα παντρευτώ κάποια άλλη.
Θα κάνουμε παιδιά, θά΄μαστε ευτυχισμένοι γιατί με θέλει.
Βαρέθηκα να ακούω: «Ολο δουλεύεις.»
«Το παίζεις αφεντικό.»
Και τι έγινε; Δεν έχετε ιδέα!
Βαρέθηκα να είμαι ο βλάκας, να φταίω πάντα εγώ.
Αλλά τα λεφτά μου τα θέλετε! Λοιπόν, όχι πια!
Δεν θα έκανα μια κόρη σαν εσένα.
- Την έκανες όμως, ηλίθιε! - Λάθος!
Είσαι κόρη άλλου.
Τώρα το ξέρεις.
Ο πατέρας σου πέθανε πριν γεννηθείς.
Πέταξέ την έξω.
Πάρ΄την από ΄δω!
΄Ολοι έχουμε τις άσχημες μέρες μας.
Τα λέμε.
Αγαπητή μου, τι έχεις;
΄Εχετε ώρα;
Το απόγευμα;
΄Οχι, ξέχασέ το. Δεν πειράζει.
Στάσου, μην το κάνεις!
Μάνι, σε παρακαλώ!... Περίμενέ με!
΄Ερχομαι αμέσως...
Μάνι, περίμενε!
΄Ολοι στο πάτωμα!
Τα χέρια πίσω απ΄τα κεφάλια!
Ανοίξτε τα ταμεία!
Ανοίξτε τα και ξαπλώστε! Θα ρίξω σ΄όποιον κουνηθεί.
- Λόλα, που ήσουν; - Δε μπορούσα πιο γρήγορα.
- Θα με βοηθήσεις; - Δεν γίνεται να φύγουμε;
΄Οχι, βλέπεις πως έμπλεξα.
Γιατί δε με περίμενες;
΄Εφτασες πολύ αργά.
- Είσαι μαζί μου; - Ψηλά τα χέρια! Γρήγορα!
Κουνήσου!
Πέτα το όπλο!
- Ακίνητος! - ΄Εχει ασφάλεια.
- Πως τη βγάζω; - Με τον μοχλό στο πλάι.
Ακίνητος!
΄Ελα δω.
Κάλυψέ με, θα πάρω τα λεφτά.
Γρήγορα, πριν έρθουν οι μπάτσοι.
Ακίνητοι!
Μ΄αγαπάς;
Και βέβαια.
Πώς είσαι τόσο βέβαιος;
Δεν ξέρω, είμαι.
Μπορεί να ήταν μια άλλη.
Γιατί όχι;
Γιατί είσαι η καλύτερη... Η καλύτερη κοπέλα.
Από όλες στον κόσμο;
Βεβαίως.
Πώς το ξέρεις;
Το ξέρω.
- ΄Ετσι νομίζεις. - Καλά, έτσι νομίζω.
Βλέπεις;
Δεν είσαι βέβαιος.
΄Εχεις τρελαθεί;
- Αν δεν είχαμε γνωριστεί; - Τι εννοείς;
Θα έλεγες τα ίδια σε κάποιαν άλλη.
- Αν δε θες ν΄ακούσεις... -Θέλω να ξέρω τι αισθάνεσαι.
Τα συναισθήματά μου λένε...
...πως είσαι η καλύτερη.
Ποιος είναι «τα συναισθήματά σου»;
Εγώ... Η καρδιά μου.
Η καρδιά σου λέει: Μάνι, αυτή είναι η μοναδική.
Κι εσύ λες: Ευχαριστώ για την πληροφορία.
Και κάνεις ό,τι λέει η καρδιά σου;
Δε «λέει» κάτι.
Δεν ξέρω... Απλώς αισθάνεται.
Τι αισθάνεται τώρα;
Πως κάποιος κάνει ανόητες ερωτήσεις.
Δεν με παίρνεις στα σοβαρά.
Λόλα, τι έχεις;
Θέλεις να μ΄αφήσεις;
Δεν ξέρω.
Πρέπει να πάρω μια απόφαση.
Αλλά δεν θέλω να... σ΄αφήσω.
Λόλα, πας για ψώνια; Θέλω σαμπουάν.
Το ήξερα ότι έχεις ανερχόμενο Τοξότη.
Κι όσο το σκέφτομαι... Δεν ξέρω.
Είσαι και παντρεμένος.
Πρόσεχε, παλιοκατσίκα!
Αλήτισσα!
Θες ένα ποδήλατο;
- 50 μάρκα! Ολοκαίνουργιο! - Μα είναι κλεμμένο!
Τι να κάνω με 500 μάρκα;
Θέλεις να αποκτήσουμε παιδί;
Ακόμα κι αν δεν είναι δικό σου;
- Για δες! Η πριγκίπισσα! - Βιάζομαι, σε παρακαλώ!
Η ευγένεια και η ψυχραιμία είναι αρετές βασίλισσας.
Ο θυμός ωφελεί την καρδιά, το κυκλοφορικό, το δέρμα.
Δεν με νοιάζει αν ήταν ατύχημα! Ωραία αρχή!
Αν δε με παραμελούσες, δεν θα συνέβαινε.
Δε θ΄αφήσω άρρωστη γυναίκα και τρία παιδιά για σένα!
Η γυναίκα σου μεθοκοπάει όλη μέρα!
Και λοιπόν; Τι ξέρεις εσύ;
Δε βλέπεις ότι μας ενοχλείς;
Γιατί δεν χτύπησες;
Τι συμβαίνει;
- Τι θες; - Η κόρη σου είναι;
Κλείσε την πόρτα.
Τι θες;
- Χρειάζομαι τη βοήθειά σου. - ΄Εχω δουλειά.
- Δεν υπάρχει άλλη λύση. - Γιατί μ΄ενοχλείς τώρα;
΄Εχω πρόβλημα, δε βλέπεις;
- Ποια είναι η τσούλα; - Δεν σ΄αφορά!
Λόλα, φύγε, άσε με ήσυχο.
Δε μπορώ!
Χρειάζομαι λεφτά!
- Πιάσε δουλειά. - Τα χρειάζομαιτώρα!
Καλά, για να φύγεις από δω. Πόσα;
- Χρειάζομαι περισσότερα. - Τι εννοείς «περισσότερα»;
Πολύ περισσότερα.
Δε ντρέπεσαι να μπαίνεις έτσι; ΄Εχουμε δουλειά.
Δε με νοιάζει, παλιοκατσίκα! ΄Εχω άλλα προβλήματα!
Μην τολμήσεις...
Τι έγινε;
Δεν είναι η μέρα σου σήμερα. Δεν πειράζει.
Δεν μπορείς να τα έχεις όλα.
'Ελα μαζί μου!
Τρελάθηκες; Νομίζεις ότι θα κάνεις ό,τι θέλεις;
Κορίτσι μου, δεν ξέρεις να το χρησιμοποιείς.
Θα σου προτείνω κάτι.
Φύγετε!
- Ας το συζητήσουμε... - ΄Αντε γαμήσου!
Ο συνδυασμός.
Σιωπή!
Λόλα, τι στο καλό κάνεις;
΄Ανοιξε!
Υπάρχουν παντού κάμερες! Δεν θα ξεφύγεις.
- ΄Ερχεται η αστυνομία. - Φτάνουν πάντα αργά, είπες.
Μάζεψε 100.000.
΄Ελα, μικρή μου, άσε τον μπαμπά σου.
Δε θες να χτυπήσει κανένας.
Δεν ξέρω.
Δεν φτάνουν.
Είναι μόνο 88.000.
Θα φέρω τα υπόλοιπα από κάτω.
Εντάξει, πήγαινε.
Κάνε γρήγορα!
Εκατό χιλιάδες.
Εκεί μέσα.
Δεν το πιστεύω.
Φύγε από ΄κει!
Θέλεις να σκοτωθείς;
Προσοχή, αστυνομία! ΄Εχουμε περικυκλώσει το κτίριο.
- Μα τι έγινε; - ΄Εχετε ώρα;
Θα με πας κάπου;
Περίμενε, Μάνι, έρχομαι! Κοντεύω...
Θα τα καταφέρω...
Τι θα έκανες αν πέθαινα;
Δε θα σ΄άφηνα να πεθάνεις.
- Αν είχα ανίατη ασθένεια; - Κάτι θα σκεφτόμουν.
Αν ήμουν σε κώμα κι ο γιατρός έλεγε «άλλη μια μέρα»;
Θα σ΄έριχνα στον ωκεανό: θεραπεία-σοκ.
Αν ήμουν ήδη νεκρός;
- Τι θέλεις ν΄ακούσεις; - ΄Ελα, πες μου.
Θα πετούσα την τέφρα σου στον άνεμο.
Και μετά;
- Δεν ξέρω, ανόητη ερώτηση. - Εγώ ξέρω.
Θα με ξεχνούσες.
Τι άλλο θα έκανες; Θα με θρηνούσες λίγο καιρό.
Καθόλου κακή ιδέα. ΄Ολοι θα σε συμπονούσαν.
΄Ολα τόσο θλιβερά, όλοι θα σε λυπόντουσαν.
Θα έδειχνες τη δύναμή σου. «Σπουδαία κοπέλα», θά΄λεγαν.
«Συνήλθε αμέσως, αντί να κλαίει όλη μέρα.»
Τότε θα εμφανιστεί ένα καλό παιδί με πράσινα μάτια.
Πολύ ευαίσθητος, σ΄ακούει όλη μέρα.
Κι εσύ του παίρνεις τ΄αφτιά.
Του λες πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα.
Του κλαίγεσαι, του λες ότι δεν ξέρεις τι θα γίνει...
Πηδάς στην αγκαλιά του και με διαγράφεις απ΄τη λίστα.
Μάνι... δεν πέθανες ακόμα.
Λόλα, πας για ψώνια; Θέλω σαμπουάν.
Το΄ξερα πως έχεις ανερχόμενο Τοξότη.
Αλλά όσο το σκέφτομαι... Δεν ξέρω.
Είσαι και παντρεμένος.
- Πρόσεχε! - Συγγνώμη...
Εμένα μου λες!
Πατάτες κι ένα λουκάνικο.
Γαμώτο!
Η ζωή είναι παράλογη μερικές φορές.
Να σε κεράσω ένα ποτό;
Θέλεις ένα ποδήλατο;
Ειδική τιμή... 70 μάρκα.
- Κύριε Μάγιερ... - Είσαι καλά;
Πες μου, θες ν΄αποκτήσουμε παιδί;
'Ηρθε ο κ. Μάγιερ.
Και κάτι ακόμα.
- Να παρκάρει ή θα κατεβείτε; - Κατεβαίνω.
Είναι το ωραιότερο δώρο που μου έκαναν ποτέ.
Θα βρεθούμε αργότερα;
Ξέρεις κάτι; Είχα μια παράξενη συνάντηση.
- Με την κόρη σου. - Με ποιον;
Σκατά!
΄Ηρθες επιτέλους.
- Ευχαριστώ. - Στάσου.
Αποφάσισα να μην κάνω παιδιά.
Δουλεύω τόσο που δεν θα τα βλέπω ποτέ.
Πρόσεχε!
Τι μπορώ να κάνω;
΄Ελα.
Βοήθησέ με.
Μόνο αυτή τη φορά.
Θα συνεχίσω να τρέχω.
Περιμένω...
Θες να σκοτωθείς;
- Πώς παίζει κανείς; - Αγοράζει μάρκες και παίζει.
- Δε μπαίνεις μέσα έτσι. - Πρέπει.
99 μάρκα και 20. Τι μάρκες;
- Μια των 100. - Δε φτάνουν.
Στοιχηματίστε, παρακαλώ.
'Οχι άλλα στοιχήματα.
Είκοσι, μαύρα, ζυγά...
1.500 για τα μαύρα.
Εκατό και τετρακόσια.
3.500 για τα 100 μάρκα στο 20.
Ορίστε, 3.500.
Ελάτε μαζί μου, παρακαλώ.
΄Ενα παιχνίδι ακόμα.
Στοιχηματίστε, παρακαλώ.
Είκοσι, μαύρα, ζυγά...
Γρήγορα, μια πλαστική σακούλα.
Στάσου!
- Αυτή είναι δική μου. - Το ξέρω.
- Λυπάμαι. - Κι εγώ;
Δώς μου τουλάχιστον το όπλο.
Τι κάνεις εδώ;
Θα μείνω μαζί του.
Τι έπαθες;
Τρέχοντας ήρθες;
Μην ανησυχείς, όλα εντάξει.
Τι έχεις στη σακούλα;
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ *** [ T3LL4V1S10N@msn.com ] [ tell.a.vision&@hotmail.com ]